العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

130

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

13 بخشودگى مؤمن 1 - برقى به سند خود از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند كه آن جناب فرمود : مؤمن در اثر ديدن مصيبت‌ها گناهانش بخشيده مىشود ، براى اينكه خوبيهاى او بسوى خداوند مىرود و مردم از آن گاهى ندارند ولى كافر در ميان مردم مشهور مىباشد ، زيرا همگان از كارهاى نيك او اطلاع دارند و به طرف خداوند نمىرود . 2 - موسى بن جعفر از پدرانش عليهم السّلام از على عليه السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله اعمالش به سوى خدا مىرفت و احتياج به تقدير و سپاس مردم نداشت رسول خدا به قرشيان و اعراب و عجمى يكسان احسان مىكرد ، و كدام كس به اندازه رسول خدا به مردم نيكى كرد . ما اهل بيت هم اين چنين هستيم و كارهاى ما براى خداوند است و از مردم انتظار سپاس و تقدير نداريم ، و اخيار از اهل ايمان هم مانند ما هستند و هر عملى كه انجام مىدهند براى رضاى خداوند مىباشد و خداوند پاداش آنها را مىدهد . 3 - داود بن يزيد گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن از كارهايش در دنيا تقدير نمىگردد چون كارها را مخفى انجام مىدهد و به طرف خداوند مىرود ، و ليكن كافر چون كارها را علنى انجام مىدهد و در ميان مردم مشهور مىگردد به طرف خداوند صعود نمىكند . 14 نشانه‌هاى مؤمن و صفات او 1 - عبد الملك بن غالب از حضرت صادق عليهما السّلام روايت مىكند كه فرمود :